4.
Bywając na wierchu
Tej wiecznej burzy,
Spoglądam w otchłań
Co widzi,
jak patrzę. (?)
Potężnie kusi mnie tak,
Że widzę jak wiele
Jest mało mieć -
Na zawsze.
Krzykiem rozdarłem błękit,
Rozdarłem też siebie
Żyć nie dość jest raz -
A raz jest
-za wiele .
Tej wiecznej burzy,
Spoglądam w otchłań
Co widzi,
jak patrzę. (?)
Potężnie kusi mnie tak,
Że widzę jak wiele
Jest mało mieć -
Na zawsze.
Krzykiem rozdarłem błękit,
Rozdarłem też siebie
Żyć nie dość jest raz -
A raz jest
-za wiele .