4.

Bywając na wierchu
Tej wiecznej burzy,
Spoglądam w otchłań
Co widzi,
jak patrzę.   (?)

Potężnie kusi mnie tak,
Że widzę jak wiele
Jest mało mieć -
Na zawsze.

Krzykiem rozdarłem błękit,
Rozdarłem też siebie
Żyć nie dość jest raz -
A raz jest
-za wiele .